30 Temmuz 2017 Pazar

Sarhoşum, ve balkon demirlerine ayaklarımı uzatırken çatal bıçak sesleri duyuyorum. İlk sevgilimin evinde gibiyim. İlk sevgilim; 14 yaşında bir yanılsama. Onunla ilk göz göze geldiğimizde üzerimde beyaz bir bluz ve kırmızı bir kapri (artık nasıl yaziliyorsa) vardı. Bizim sokaktaydik. Bana arabaların arkalarında modellerinin yazıldığı alüminyum bir e harfi vermişti. Ve bizim apartmanın girişinde yanağımdan öpmüştü. Şimdi ise kafa tokusturuyoruz. Masanın üzerinde bir tane bir buçuk litrelik şarap şişesi ve iki tane efes malt var. Benim içtiğim birayı içiyor. Çok garip değil mi? Büyümüşüz. Yedi sene geçmiş. Eyvallah diyor sinirli bir ses tonuyla. O hep sinirli. Bana daha çocuk yastayken küfretmisti. Bir insanın ilk sevgilisi böyle bir adam olabilir mi? Şimdi ikimizde sövüyoruz. İlk sevgilim bana küfretmeyi öğretmişti. 100 liralık bir banknotu kontrol edip ona bunu verene sövüyor. O hep söver. Hayat bir cacık(yazar burada sikim demek istiyor) değil. Balkonda bir buçuk yıl boyunca onu aldatan sevgilisine sövüyor, bende sevgilimin gay olmasını kutluyorum. Ütopyalar güzel. Ben herkesi seviyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder